Zmarła prof. dr hab. inż. Mirosława Dąbrowa-Bajon

Wspomnienie o śp. prof. dr hab. inż. Mirosławie Dąbrowie-Bajon (1931–2026)

Profesor Mirosława Dąbrowa-Bajon należała do grona najwybitniejszych przedstawicieli polskiej nauki transportowej. Całe swoje życie zawodowe związała z Politechniką Warszawską, której była absolwentką. Ukończyła studia na Wydziale Komunikacji, zdobywając specjalności w zakresie zabezpieczenia ruchu pociągów oraz eksploatacji kolei. Już od początku swojej działalności naukowej koncentrowała się na zagadnieniach bezpieczeństwa i organizacji ruchu kolejowego, stając się pionierką badań nad zastosowaniem metod probabilistycznych w ocenie systemów sterowania ruchem.

Stopień doktora uzyskała w 1964 roku pod kierunkiem prof. Tadeusza Ważyńskiego, a w 1969 roku otrzymała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy poświęconej probabilistycznym metodom szacowania bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Jej prace naukowe wyprzedzały swoją epokę, otwierając nowe kierunki badań w obszarze systemów „człowiek-otoczenie" oraz nowoczesnych metod oceny niezawodności i bezpieczeństwa systemów transportowych.

W 1970 roku objęła kierownictwo Zakładu Zabezpieczenia Ruchu Pociągów, który pod jej przewodnictwem rozwijał się i przekształcał, stając się ważnym ośrodkiem badań nad systemami sterowania ruchem w transporcie. Kierowała kolejno Zakładami Systemów Zabezpieczenia i Sterowania Ruchem, Sterowania Ruchem w Transporcie oraz Sterowania Ruchem Kolejowym, tworząc silną szkołę naukową i kształcąc kolejne pokolenia specjalistów.

Szczególne miejsce w dorobku Profesor zajmowały badania nad wykorzystaniem techniki komputerowej w kolejnictwie. Zainicjowane przez nią w latach osiemdziesiątych prace nad hierarchicznymi, komputerowo wspomaganymi systemami sterowania ruchem, doprowadziły do opracowania i wdrożenia w PKP Wielokomputerowego Systemu Sterowania i Kierowania Ruchem (WSKR), stanowiącego ważny etap modernizacji polskiego transportu kolejowego.

Profesor Mirosława Dąbrowa-Bajon aktywnie uczestniczyła również w rozwoju krajowego środowiska naukowego transportu. Była współtwórczynią i wieloletnim członkiem Sekcji Sterowania Ruchem w Transporcie Komitetu Transportu PAN, członkiem Centralnej Komisji do Spraw Tytułów i Stopni Naukowych, członkiem licznych rad naukowych oraz organizacji branżowych. Przez wiele lat współpracowała z ośrodkami naukowymi w kraju i za granicą, przyczyniając się do umiędzynarodowienia polskich badań transportowych.

Z Jako Dyrektor Instytutu Transportu oraz członek Senatu Politechniki Warszawskiej oddaniem działała na rzecz rozwoju nauki, dydaktyki i współpracy z praktyką gospodarczą. Była wymagającym, ale życzliwym nauczycielem akademickim i mentorem. Wypromowała 27 doktorów, pozostawiając trwały ślad w środowisku naukowym i zawodowym.

Dorobek Profesor obejmuje około 200 publikacji naukowych i referatów konferencyjnych. Przez trzy dekady organizowała ogólnopolskie seminaria naukowo-techniczne, poświęcone nowym technikom sterowania ruchem, które odegrały istotną rolę w integracji środowiska naukowego i inżynierskiego.

Odeszła wybitna uczona, ceniona nauczycielka akademicka, organizatorka życia naukowego i wychowawczyni wielu pokoleń inżynierów. Jej osiągnięcia na trwałe wpisały się w historię polskiej nauki transportowej i kolejnictwa.

Żegnamy Uczoną, Nauczycielkę i Współtwórczynię historii Wydziału Transportu Politechniki Warszawskiej.